Stichting Dutch Government Pride

Auteur: dorien.leopold

  • Meevaren tijdens Canal Parade: het verhaal van Gea

    Om niet alleen op die ene dag in augustus aandacht aan [het belang van onze aanwezigheid op] Pride te geven, delen we komende maanden ervaringen van ambtenaren die dit jaar meevoeren op onze boot. Wat betekent Pride voor hen, wat hopen ze dat anderen meenemen van deze dag? In dit artikel vertelt Gea Blok, media-analist bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO), over haar motivatie om mee te varen.

    De wereld wordt alleen maar mooier, kleurrijker, vrolijker en interessanter als iedereen zichzelf mag zijn in alle diversiteit. Of het nou gaat om gender, geaardheid, afkomst, kleur of religie.

    Waarom vaar jij mee met de Pride Canal Parade? Was het de eerste keer dat je meeging?
    In 2019 had ik al een keer meegevaren, dat vond ik een groot feest. Het enthousiasme en de saamhorigheid, zowel op de boot als aan de kant, waren echt onvergetelijk. Dit jaar wilde ik weer graag meevaren, aan de ene kant om dat nog een keer te ervaren, maar vooral uit een gevoel van noodzaak. We zien allemaal wat er in de VS gebeurt, en hoe makkelijk bedrijven, onder druk, afstappen van hun diversiteitsbeleid. Ook in Nederland staat de acceptatie behoorlijk onder druk. Ik vind het mooi en belangrijk dat de Rijksoverheid zich laat zien als een organisatie waar iedereen welkom is. Waar bedrijven zich terugtrekken, heeft de overheid een voorbeeldfunctie. Om zo samen een statement te maken dat niemand buiten de boot mag vallen. Daar wil ik graag mijn rol in spelen.

    Kun je omschrijven hoe je het hebt ervaren? Wat is het gevoel dat je er aan over hebt gehouden?
    Het was weer geweldig! Al onderweg naar Amsterdam en naar de boot voelde de sfeer heel goed. En het is mooi om te ervaren hoe snel je op de boot een connectie maakt met collega’s die je vooraf helemaal niet kende. Ik kijk er met veel trots en plezier op terug.

    Wat betekent Pride voor jou persoonlijk?
    Het gevoel van vrijheid, liefde en acceptatie. Ik was aanwezig op de eerste Pride in Amsterdam in 1996. Dat was ook de dag dat ik voor mezelf ‘uit de kast kwam’ (de rest van mijn omgeving volgde iets later) en ik heb er door de jaren heen veel mooie herinneringen gemaakt. Aan de andere kant heb ik er soms ook wel een dubbel gevoel bij. Het gevoel van liefde op die dag is prachtig, maar het blijft ook jammer dat dat op andere dagen veel minder vanzelfsprekend is. We moeten niet vergeten dat de Pride veel meer is dan alleen een feestje. Het is ook een protest, omdat we nog steeds moeten vechten voor acceptatie. Want zelfs in mijn eigen omgeving merk ik dat die acceptatie afneemt, vooral tegenover mensen die zich ‘anders’ gedragen/identificeren/kleden. “Jij doet tenminste gewoon”, krijg ik dan te horen. Je wordt geaccepteerd, zolang je maar niet te veel opvalt. Daarom wil ik ook op die boot staan: om te laten zien dat ik trots ben om onderdeel te zijn van die diverse en kleurrijke community.

    Het thema van Pride dit jaar was ‘love’, wat wij vertaalden in onze slogan ‘liefde te over(heid)’. Wat betekent dat thema voor jou?
    Liefde is zo allesomvattend, en zoveel groter dan alleen de ‘romantische’ liefde. Liefde zit ook in die glimlach van een onbekende op straat, in de stilte in de natuur, in het luisteren naar dat ene mooie liedje, in de slappe lach met vrienden, in de vraag ‘hoe gaat het met je’ net op het moment dat je dat nodig hebt. En dus ook in elkaar Er is inderdaad ‘liefde te over’, als je er maar voor open staat. Als iedereen zich wat meer zou laten leiden door al die momenten vol liefde, tsja..

    Wat vind je dat DGP nog meer kan doen om diversiteit en inclusiviteit te vieren? En wat gaat al goed?
    Ik denk dat DGP en de Rijksoverheid al heel goed bezig zijn, met de aandacht voor diversiteit en inclusiviteit en met de verschillende roze netwerken. De overheid en ook RVO voelen voor mij als een veilige organisatie waar ik 100% mezelf kan zijn. Het is, voor DGP en ook de roze netwerken, denk ik de uitdaging om er niet alleen te zijn voor de LGBTIQ+-collega’s, maar juist om alle medewerkers bij de Rijksoverheid te bereiken en te betrekken. Om alle collega’s bewust te maken van hun belangrijke rol in acceptatie en het creëren van een veilige omgeving.

    Wat hoop je dat collega’s en anderen meenemen van deze dag?
    Ik hoop ze iets van de blijheid van deze dag mee hebben gekregen. Maar ook dat mensen zich weer bewust worden dat acceptatie niet vanzelfsprekend is. En dat de wereld alleen maar mooier, kleurrijker, vrolijker en interessanter wordt als iedereen zichzelf mag zijn in alle diversiteit. Of het nou gaat om gender, geaardheid, afkomst, kleur of religie.

    Heb jij ook meegevaren en wil je je verhaal delen? Neem contact met ons op!

  • Door het regenboogplafond: hoe je als LHBTIQ+’er succesvol bent op de werkvloer

    Waar zijn toch de LHBTIQ+’ers in de top van het bedrijfsleven? Journalist Pim Blom miste zelf rolmodellen en ging op onderzoek uit. Het resulteerde in zijn boek ‘Door het regenboogplafond’, dat op 10 oktober verschijnt.

    Uit vorig jaar gepubliceerd CBS-onderzoek blijkt dat 18% van de Nederlandse bevolking LHBTQI+ is, terwijl dat aandeel in de top van het bedrijfsleven naar schatting onder de 1 procent ligt. Pim vond dit fascinerend en wilde weten hoe dit komt. Hoogleraar LHBTIQ+ Workplace Inclusion Prof. Dr. Jojanneke van der Toorn vertelde hem dat er wel degelijk barrières bestaan voor LHBTIQ+ professionals. Er bleek zelfs een naam voor te zijn: het regenboogplafond.

    Pim ging in gesprek met 15 queer personen in verschillende leiderschapsposities, onder wie Randstad-ceo Sander van ’t Noordende, topambtenaar Abdeluheb Choho en Tweede Kamerlid Ines Kostić. Zijn ze open over hun queer-identiteit op het werk? Hebben ze hinder ervaren, voordelen, of misschien wel beide? En in hoeverre zien of ervaren zij een regenboogplafond? Het zijn verhalen die we te weinig horen, maar die cruciaal zijn om dat plafond te doorbreken. We belden Pim met wat vragen over zijn zoektocht en boek.

    Pim Blom

    Wat maakt dat deze professionals in de top zo ondervertegenwoordigd zijn?

    LHBTIQ+’ers komen hun eigen, unieke uitdagingen tegen, die hun weg naar de top nog steiler maakt dan die van anderen. Het is niet te wijten aan de LHBTIQ+’ers (‘ze durven niet, zijn niet assertief genoeg’) maar het komt vooral door beelden in de maatschappij. Eén van de meest gebruikte scheldwoorden is nog steeds ‘homo’ en je leert daardoor als kind dat dat iets is wat je beter niet kunt zijn. Als LHBTIQ+’er denk je na over wat je vertelt, hoe je het vertelt, de eventuele gevolgen voor je carrière. En dat gebeurt niet één keer, maar continu – een gemiddeld LHBTIQ+’er komt gemiddeld één keer per week uit de kast.

    “Ik vind het heerlijk om een paradijsvogel te kunnen zijn – en door mijn coming-out durf ik daar een podium aan te geven” – Ingrid Tappin, founder en CEO van Diverse Leaders in Tech.

    Waarom zou dit moeten veranderen? En wie is dan aan zet?

    Ten eerste is er een economisch argument: diverse teams zorgen voor betere bedrijfsresultaten. Maar daarbij is inclusie net zo belangrijk: als mensen zich veilig voelen, kunnen ze zichzelf zijn. Dat betekent blijere werknemers die veel meer ruimte hebben om zich volledig op hun werk te richten, zonder zich continu te hoeven afvragen wat ze wel of niet kunnen zeggen. ‘Door het regenboogplafond‘ geeft aan hoe zichtbare rolmodellen en een inclusieve bedrijfscultuur voor een positieve en constructieve werkomgeving kunnen zorgen.

    Persoonlijke verhalen resoneren en maken invoelbaar hoe ongelijkheid werkt. Maar de verantwoordelijkheid ligt niet bij ‘het slachtoffer’. Het is niet aan de LHBTIQ+ gemeenschap om dit te veranderen, iedereen zou zich hiervoor moeten (willen) inzetten. Bondgenoten zijn hierbij heel belangrijk. Samen kunnen we het plafond doorbreken.

    “Ik heb het feit dat ik homo ben altijd gezien als extra motivatie om harder, beter, sneller te zijn dan anderen. Waarschijnlijk om te laten zien dat je als homo net zo succesvol kunt zijn, en dat mijn geaardheid geen belemmering hoeft te zijn. Misschien zit ik dus niet ondanks maar juist daarom wel op deze positie.” – Sven Sauvé, ceo van RTL Nederland

    Wat wil je de lezer vooral meegeven?

    Het is een boek geworden waarin de verschillende lagen van het plafond aan bod komen, er is geen ‘1 size fits all’ probleem of oplossing. Ik hoop vooral dat lezers hier inspiratie uit halen en zich gesterkt voelen door de verhalen van anderen (herkenning) en voor de heteroseksuele cisgender lezer het bewustzijn vergroten waar LHBTIQ+’ers tegenaan lopen (erkenning).

    Daarnaast dient het boek als inspiratie aan iedereen met als centrale boodschap: laat nooit je ambities begrenzen door wie je bent of op wie je verliefd wordt. Als je op een plek bent waar je niet jezelf kan/mag zijn: zoek gelijkgestemden (LHBTIQ+) of cis-hetero bondgenoten. Zoals gezegd: een gelijkwaardige werkvloer is niet jouw verantwoordelijkheid. Krijg je te maken met expliciete vormen van discriminatie of uitsluiting? Maak er een melding van. In Nederland ben je best goed beschermd, volgens de wet mag je niet gediscrimineerd worden. Als er echt geen uitweg is: zoek iets anders, waar je wel gewaardeerd wordt. Dat het pad moeilijker is moeten we niet ontkennen, maar het is niet onmogelijk en daar zijn deze verhalen het levende bewijs van. Dat maakt ‘Door het regenboogplafond’ een even relevant als hoopvol boek.

    Het boek ligt vanaf 10 oktober in de boekhandel. Meer informatie: Door het regenboogplafond | Blom | 9789024470198 | Boom

    ” Een broodnodig boek dat ik aan iedereen cadeau ga geven – juist ook aan de heteroseksuele, cisgender mensen om me heen. Want het regenboogplafond bestaat en ik zeg: weg ermee!” – Milou Deelen, journalist

  • Meevaren tijdens Canal Parade: het verhaal van Judith

    Om niet alleen op die ene dag in augustus aandacht aan [het belang van onze aanwezigheid op] Pride te geven, delen we komende maanden ervaringen van ambtenaren die dit jaar meevoeren op onze boot. Wat betekent Pride voor hen, wat hopen ze dat anderen meenemen van deze dag? In dit artikel vertelt Judith Tuijnman (she/her), bestuurslid Out There, Ministerie van Buitenlandse Zaken, over haar motivatie om mee te varen.

    Het gaat niet alleen om acceptatie, maar ook om respect voor en interesse in de andere persoon.

    Waarom vaar jij mee met de Pride Canal Parade? Was het de eerste keer dat je meeging?

    Ik ben sinds een jaar bestuurslid van Out There, het LGBTIQ+-netwerk van Buitenlandse Zaken en vind zichtbaarheid belangrijk. Natuurlijk is er al veel goed in Nederland, maar er kan ook best wat beter. Daarnaast zijn bij ons de zichtbare vrouwen in de minderheid en daar wil ik graag wat aan doen.
    Ik heb 20 jaar geleden wel eens op een boot gestaan, maar niet voor de overheid.

    Kun je omschrijven hoe je het hebt ervaren? Wat is het gevoel dat je er aan over hebt gehouden?

    Ik vond de sfeer heel prettig, het leek of de hele stad mee feestte, dat merkte je door de hele stad heen. Gevoel achteraf: blij dat ik aanwezig was, zowel om het feestje mee te maken als, nogmaals, voor de zichtbaarheid en het serieuze aspect waarom we daar staan.

    Wat betekent Pride voor jou persoonlijk?

    Pride betekent het kunnen zijn wie je wilt zijn, zonder dat het (vervelende) gevolgen voor jou of je naasten heeft. Ik denk dat we daar nog wel een slag kunnen slaan. Onder de huid spelen er bij veel mensen toch wel gevoelens als ‘Is dat nou nodig?’, ‘Doe maar gewoon’, etc. Ik zou niet alleen voor acceptatie willen pleiten, maar ook voor respect voor en interesse in de andere persoon. Acceptatie heeft ook een beetje in zich dat je er misschien eigenlijk geen zin in hebt.

    Het thema van Pride dit jaar was ‘love’, wat wij vertaalden in onze slogan ‘liefde te over(heid)’. Wat betekent dat thema voor jou?

    Love betekent voor mij letterlijk liefde, voor bv. je partner of voor mensen in het algemeen, maar ook dat liefde liefde is; of je nu hetero, homo of iets anders bent.

    Wat vind je dat DGP nog meer kan doen om diversiteit en inclusiviteit te vieren? En wat gaat al goed?

    Ik denk dat het goed is om bij dit onderwerp te blijven stil staan, ook door het jaar heen. De situatie wereldwijd wordt zorgwekkender en ik denk dat we alle zeilen bij moeten zetten.

    Wat hoop je dat collega’s en anderen meenemen van deze dag?

    Ik hoop dat mensen sowieso het gevoel van liefde en het zijn wie je wilt zijn meenemen en vasthouden. En dat we dat gevoel ook kunnen overbrengen op mensen die misschien nog niet zover zijn.

    Heb jij ook meegevaren en wil je je verhaal delen? Neem contact met ons op!

  • Meevaren tijdens Canal Parade: het verhaal van Fernando

    Om niet alleen op die ene dag in augustus aandacht aan [het belang van onze aanwezigheid op] Pride te geven, delen we komende maanden ervaringen van ambtenaren die dit jaar meevoeren op onze boot. Wat betekent Pride voor hen, wat hopen ze dat anderen meenemen van deze dag? In dit artikel vertelt Fernando Navarro Martinez, vicevoorzitter van JuBi Yourself (hét LHBTQIA+ netwerk van het ministerie van Justitie en Veiligheid, Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, Asiel en Migratie én Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening), over zijn motivatie om mee te varen.

    Fernando Navarro Martinez, foto door Nielo Schrurs
    Fernando Navarro Martinez, foto door Nielo Schrurs

    “Pride herinnert me eraan dat elke vlag die wappert, elke kus in het openbaar en elke dans op straat gebouwd is op de moed van degenen die vóór ons opstonden.”

    Waarom vaar jij mee met de Pride Canal Parade? Was het de eerste keer dat je meeging?

    “Ik heb voornamelijk meegevaren met de Canal Parade omdat ik zichtbaarheid wil creëren voor de LHBTQIA+ gemeenschap die een lange geschiedenis kent van gedwongen onzichtbaarheid. Meevaren op de DGP-boot als vicevoorzitter van JuBi Yourself is voor mij het uitdragen van een krachtig statement van zichtbaarheid en steun. Het geeft mij het gevoel dat de overheid niet alleen achter mij, maar achter de hele LHBTQIA+ gemeenschap staat. Hiermee laat Nederland zien dat gelijkheid en inclusie niet enkel mooie woorden zijn, maar écht kernwaardes zijn waar we samen voor staan. Met mijn debuut op de prideboot wilde ik graag laten zien dat iedereen zichzelf moet kunnen én mogen zijn, zowel binnen als buiten de overheid. Ik vind het een hele eer om dit namens de overheid uit te mogen dragen aan al die duizenden mensen die de Canal Parade hebben gezien en ik zou dit de komende jaren zo weer over willen doen.”

    Kun je omschrijven hoe je het hebt ervaren? Wat is het gevoel dat je eraan over hebt gehouden?

    “Het meevaren met de Amsterdam Canal Parade voelde voor mij als een golf van vrijheid en verbondenheid die mij diep heeft geraakt. Toegejuicht worden door duizenden mensen langs de grachten en omringd worden door zoveel lieve mensen op de boot heeft mij kracht gegeven. Tegelijkertijd voelde ik de pijn van de strijd die nog altijd niet gestreden is. Maar juist daardoor groeit mijn vastberadenheid om vast te houden aan mijn eigen idealen. Deze dag heeft mij nóg strijdbaarder gemaakt om voor LHBTQIA+ rechten op te blijven komen. Ik kijk met trots terug op een onvergetelijke dag; een dag die meer dan alleen een feest is. Zichtbaar zijn is voor mij een belofte aan de gemeenschap en aan mijzelf.”

    Wat betekent Pride voor jou persoonlijk?

    “Voor mij persoonlijk betekent Pride veel meer dan alleen een feest; het is een moment van herdenking, reflectie en strijd. Natuurlijk vieren we de mooie stappen die gezet zijn voor de LHBTQIA+ gemeenschap, maar de kern van Pride ligt voor mij in de jarenlange strijd die is gevoerd door mensen die hun veiligheid, vrijheid en soms zelfs hun leven hebben gegeven voor LHBTQIA+ rechten. Pride herinnert me eraan dat elke vlag die wappert, elke kus in het openbaar en elke dans op straat gebouwd is op de moed van degenen die vóór ons opstonden. Daarom is Pride voor mij een oproep om niet stil te staan, maar juist om de strijd voort te zetten totdat gelijkheid en acceptatie voor iedereen vanzelfsprekend is. Opgeven zou de strijders die ons voorgingen tekortdoen en dat mogen we nooit laten gebeuren.”

    Het thema van Pride dit jaar was ‘love’, wat wij vertaalden in onze slogan ‘liefde te over(heid)’. Wat betekent dat thema voor jou?

    “Voor mij betekent het thema ‘liefde’ dat iedereen, ongeacht wie je bent, waar je vandaan komt of van wie je houdt, de vrijheid zou moeten hebben om liefde te kunnen tonen. Wereldwijd staat de LHBTQIA+ gemeenschap ernstig onder druk en is homoseksualiteit in ongeveer 64 landen strafbaar. Ook in Nederland is de acceptatie niet zover als het misschien lijkt ondanks onze LHBTQIA+ vriendelijke reputatie omdat Nederland de eerste was met de openstelling van het huwelijk voor paren van hetzelfde geslacht in 2001. Uit onderzoek van de ILGA blijkt namelijk dat al aardig wat andere Europese landen Nederland hebben ingehaald op het gebied van acceptatie van de gemeenschap. Het simpelweg vastpakken van de hand van mijn vriend, hem omhelzen of elkaar een kus geven in het openbaar, gaat helaas niet zonder risico gepaard. Tijdens de Eindhoven Pride ondervonden mijn partner en ik dit aan den lijve toen mijn vriend mij een kus op mijn mond gaf, en we nog geen tien stappen verder op straat werden omsingeld door zeven gasten die ons uit begonnen te schelden en naar ons spuugden. Natuurlijk ben ik blij dat heterostellen doorgaans niet bang hoeven te zijn als zij op straat hun liefde naar elkaar tonen, maar tegelijkertijd doet het mij pijn dat ik wél bijvoorbeeld eerst achterom moet kijken, een ruimte moet scannen en een weloverwogen risicoschatting moet maken voordat ik ditzelfde kan doen. Niemand heeft een monopolie op liefde en liefde zou van iedereen moeten zijn.”

    Wat vind je dat DGP nog meer kan doen om diversiteit en inclusiviteit te vieren? En wat gaat al goed?

    “Ik vind het geweldig dat Stichting Dutch Government Pride altijd haar best doet om LHBTQIA+ netwerken van verschillende ministeries bij elkaar te brengen. Niet alleen wanneer er een Canal Parade georganiseerd wordt, maar eigenlijk heel het jaar door zet DGP zich in om verbinding tussen verschillende ministeries te zoeken. Op deze manier wordt de zichtbaarheid van LHBTQIA+ medewerkers binnen de overheid vergroot en wordt er ruimte geboden om van elkaars netwerk te leren. Dit is erg waardevol. Misschien is het een leuk idee om de diversiteit en inclusie (en daarmee ook de zichtbaarheid) binnen de ministeries nóg een beetje meer te vergroten door een groot jaarlijks terugkerend netwerkevent en feest te organiseren waar álle LHBTQIA+ netwerken met hun leden samenkomen. Ieder ministerie zou dan een eigen bijdrage kunnen leveren aan het evenement in de vorm van kunst, spoken word, verhalen, beeldmateriaal en andere creatieve vormen.”

    Wat hoop je dat collega’s en anderen meenemen van deze dag?

    “Ik hoop dat iedereen tijdens de Canal Parade heeft ervaren hoe bevrijdend het is om jezelf te kunnen zijn en hoe belangrijk het is om jezelf niet te hoeven verbergen. Samen (en vanuit de overheid) zichtbaar zijn, laat zien hoeveel kracht er schuilt in diversiteit. Het vieren van verschillen geeft energie en maakt duidelijk dat onze verhalen en achtergronden samen één kleurrijk geheel vormen. Kleine gebaren van steun en het zogenoemde ‘allyship’ zijn daarbij belangrijker dan we vaak denken: alles begint eigenlijk met simpelweg luisteren en openstaan. Ik hoop dat collega’s trots zijn op de rol die we samen spelen in het creëren van een veilige en inclusieve werkplek. Trots en liefde horen niet alleen thuis op een dag als deze, maar verdienen elke dag een plek. Ook hoop ik dat iedereen de positieve energie van de Canal Parade meeneemt naar zowel werk- als privéomgeving, zodat we kunnen verder bouwen aan een cultuur van gelijkwaardigheid. Zo kunnen we elkaar niet alleen als collega’s, maar ook als mens dichter bij elkaar brengen. Uiteindelijk gaat het om de overtuiging dat we allemaal mogen zijn wie we zijn, en dat dit ons samen sterker maakt.”

    Heb jij meegevaren en wil je je verhaal delen? Neem contact met ons op!

  • Dutch Government Pride en Canal Parade: waakzaam en trots

    Elk jaar in augustus is Pride Amsterdam, een meerdaags festival met als jaarlijks hoogtepunt de unieke Canal Parade. Dutch Government Pride vaart al jaren op rij mee, met ‘waakzame trots’.

    Al zien veel mensen Pride als een feest – en valt er gelukkig ook genoeg te vieren, Pride is begonnen als protest. En dat is het nog steeds. Hoewel de prideweek aan de oppervlakte een uitbundige viering van gender- en seksuele vrijheid is, blijft het voor veel LHBTIQ+’ers ook een belangrijk moment van protest, verzet en zichtbaarheid.

    Pride is dan ook hét moment om als gemeenschap een statement te maken en samen met bondgenoten voor onze belangen op te komen. Want verdraagzaamheid betekent ook naar elkaar luisteren, elkaar respecteren en verschillen niet uitvergroten of accentueren, maar waarderen en vieren.

    In landen om ons heen komen de rechten (weer) onder druk te staan. De LHBTIQ+ gemeenschap heeft over de hele wereld te maken met haat, geweld en ernstige schendingen van hun mensenrechten. Ook in eigen land heeft zichtbaarheid een prijs: zo meldde RITA (Report It Always) dat er tijdens Pride week aanzienlijk meer meldingen binnen waren gekomen van discriminatie tegen de LHBTIQ+ gemeenschap.

    We zijn trots dat er in Nederland een Dutch Government Pride kan bestaan. We laten hiermee zien dat we binnen de overheid werken aan veiligheid van LHBTIQ+ collega’s op de werkvloer en ons zichtbaar en onzichtbaar inzetten voor een gelijkwaardige positie van de LHBTIQ+ gemeenschap in de Nederlandse samenleving.

    Op woensdag 17 mei 2023 ondertekende de Rijksoverheid als eerste landelijke overheidswerkgever ter wereld de Verklaring van Amsterdam. Dit is een intentieverklaring waarbij een veilige en comfortabele werkplek wordt gestimuleerd, met gelijke kansen voor LHBTIQ+ medewerkers. Dit is niet alleen een belangrijke verklaring naar de eigen werknemers, maar het is ook een oproep naar andere werkgevers en andere nationale overheden om zich in te zetten voor LHBTIQ+ werkplekinclusie. De Rijksoverheid heeft – en pakt dus ook – een voorbeeldrol op het gebied van diversiteit en inclusie. 

    Onze deelname aan Pride begon ‘bescheiden’: in 2018 organiseerden we samen met drie andere ministeries de eerste DGP-boot voor de Canal Parade in Amsterdam. Zeven jaar laten varen praktisch alle ministeries, uitvoeringsorganisaties en toezichthouders mee op onze DGP-boot, waarop we laten zien dat de overheid net zo divers is als de samenleving die wij bedienen. Iedereen is uniek, iedereen is welkom, iedereen is even belangrijk. 

    We zijn trots op wat we bereikt hebben, maar blijven waakzaam. Vrijheid is geen verworvenheid, maar vraagt continu onderhoud en aandacht. Ook en zeker van de overheid. We zetten ons in voor een inclusievere overheid, grotere queerzichtbaarheid en wederzijds begrip voor elkaar. Dat doen we niet alleen die ene dag in Amsterdam, maar het hele jaar door. Immers: onze emancipatiestrijd gaat iedere dag van het jaar door. Samen blijven we strijden voor gelijkheid, acceptatie en liefde.

    Om niet alleen op die ene dag in augustus aandacht aan [het belang van onze aanwezigheid op] Pride te geven, delen we komende maanden ervaringen van ambtenaren die dit jaar meevoeren op onze boot. Wat betekent Pride voor hen, wat hopen ze dat anderen meenemen van deze dag? Lees hun verhaal en geniet nog eens na. Een mooie aanloop naar EuroPride en WorldPride 2026!
    Heb jij meegevaren en wil je je verhaal delen? Neem     contact met ons op!

    Lees het verhaal van Fernando, vicevoorzitter van JuBi Yourself

    Lees het verhaal van Judith, bestuurslid Out There

    Lees het verhaal van Gea, media-analist bij RVO

    Lees het verhaal van Priscilla, secretaris bij OCW Pride

    Lees het verhaal van Carlos, bedrijfsmaatschappelijk werker bij O&P Rijk

    Lees het verhaal van Anthony, voorzitter van het Roze Netwerk van EZ/KGG/LVVN en dit jaar projectleider van de DGP-boot

    Lees het verhaal van Jeroen, voorzitter van het queer netwerk IRIS van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS)

    Lees het verhaal van Alex, voorzitter van JuBi Yourself

  • Pride 2024: een terugblik

    Zaterdag 3 augustus was de beroemde afsluiting van Pride Amsterdam: de Canal Parade. Tienduizenden mensen verzamelden zich in Amsterdam, waar maar liefst 80 boten voeren door de grachten.

    Dat Pride nog steeds een protest is, bleek bijvoorbeeld uit de lege boot van Amnesty International. Zo vroeg de mensenrechtenorganisatie aandacht voor discriminerende en criminaliserende wetgeving tegen de lhbtqia+-gemeenschap wereldwijd. Amnesty kreeg terecht een prijs voor de boot met het beste statement.

    Maar voor veel boten en bezoekers was Pride ook en vooral een feest. Op onze boot vierden we vooral dat iedereen bij de Rijksoverheid zichzelf mag zijn, en dat het niet uitmaakt van wie je houdt of hoe je jezelf identificeert. Het thema van dit jaar ‘Together’ was ons op het lijf geschreven: 120 collega’s van 9 ministeries plus uitvoeringsorganisaties en toezichthouders vierden dat iedereen telt en mee mag doen. Verschillen zijn er niet om te vergroten of te accentueren, maar om te vieren. Iedereen is een verrijking. Vandaar dat onze slogan dit jaar was: Samen werken, samen Rijk.

    Wij van de organisatie willen iedereen enorm bedanken voor jullie geweldige aanwezigheid, energie en creativiteit. Jullie steun en enthousiasme maakten deze dag echt bijzonder. Laten we deze positieve energie vasthouden en samenwerken om volgend jaar een nog spectaculairdere Pride te creëren. Samen kunnen we blijven strijden voor gelijkheid, acceptatie en liefde.

    Speciale dank aan Marijne Schijns, Anthony van Dongen en Victor D. Jarzagaray Valencia: wat een topteam waren jullie! Veel dank ook aan onze dancing queen Liza Zobdeh, onze dj Peter Snijders en natuurlijk onze stralende drag queens Ma’MaQueen en Stevie Stunner!

    Vanuit de deelnemers kwamen veel complimenten aan de organisatie – en terecht, het was een fantastische dag. Hoe bijzonder het voor iedereen was, blijkt uit de vele reacties die we kregen. Een bloemlezing:

    • Het was ❤️🌈 hartverwarmend, wat een liefde en energie op de boot en langs de kant! Ik zeg: #alledagenPride❤️🌈
    • Echt een super dag met een zeer belangrijke boodschap. Iedereen telt mee en doet mee! En ook dank aan onze diskjockey die echt elke keer weer de juiste boodschap wist te melden aan alle bezoekers en deelnemers van de pride! Trots😊
    • Geweldig om mee te maken, heel dankbaar dat ik erbij mocht zijn. Supergoede en lieve organisatie ook!
    • Het was overweldigend mooi (heb wel drie keer gehuild) om je zo geaccepteerd en geliefd te voelen!
    • Wat een positiviteit en gezelligheid.
    • Trots om een Rijksambtenaar te zijn.
    • De eenheid, de liefde, de blijdschap maar ook het bewustzijn…ik kan niet uitleggen hoe speciaal ik het vind.
    • Alle complimenten voor de mensen die dit mogelijk hebben gemaakt, het was echt TOP geregeld allemaal. Super en heel veel dank daarvoor.
    • Wat een fantastische ervaring, dank allemaal. Ik voel liefde in elke vezel van mijn lijf! 🌈
    • Zo mooi zou het elke dag voor iedereen moeten zijn. Het leven is pas dan echt een feest!
    • Samen dansen 💃🏻 en genieten van alle liefde 💕 op de boot van Stichting Dutch Government Pride. En wat ontzettend fijn om te zien dat ook bij de Rijksoverheid veel aandacht is voor Pride!🏳️‍🌈
    • Met de Rijksoverheid boot mee tijdens de #pride Canal Parade in de Gemeente Amsterdam. Het is een dag van feest & protest.
    • Een ervaring om nooit te vergeten. Ik ben nog aan het nastuiteren….zullen we onze verdere samenwerking ook zo doen?

    Daar kunnen wij natuurlijk alleen maar vol blijdschap en ’pride’ mee instemmen!

    Foto: Julianne Schijns

  • Huwelijk opengesteld voor mensen van hetzelfde geslacht op Aruba en Curaçao

    Mensen van hetzelfde geslacht mogen per direct met elkaar trouwen op Aruba en Curaçao. Dat heeft de Hoge Raad vrijdag 12 juli in Den Haag geoordeeld.

    Hiermee onderstreept de Hoge Raad een eerdere uitspraak van het gemeenschappelijke Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint-Maarten en van Bonaire, Sint-Eustatius en Saba. Het hof oordeelde op 6 december 2022 dat huwelijken tussen mensen van hetzelfde geslacht moesten worden toegestaan in de landen. De vrijheid van godsdienst gaat in een democratische rechtsstaat niet zo ver dat men de eigen godsdienstige normen en waarden kan opleggen aan een ander, aldus het hof. Deze uitspraak is nu door de Hoge Raad bevestigd.

    Verzet

    Het verzet van politiek en kerk op beide eilanden barstte na dit vonnis weer in alle hevigheid los. De regeringen van Aruba en Curaçao gingen tegen de uitspraak in cassatie. Op Aruba werd onlangs een wetsvoorstel dat het homohuwelijk zou toestaan nog verworpen door het parlement. 

    Mensenrechten

    Aruba en Curaçao zijn zelfstandige landen binnen het Koninkrijk der Nederlanden en gaan dus ook zelf over hun wetten. Maar die wetten moeten wel voldoen aan onder meer het Statuut voor het Koninkrijk. Daarin zijn onder meer mensenrechten vastgelegd.

    Mensenrechtenorganisaties op beide eilanden stapten eerder al naar de rechter om de legalisatie langs die weg te regelen. De stichting Fundacion Orguyo Aruba zette zich samen met Human Rights Caribbean Foundation op Curaçao sinds 2019 in voor het openstellen van het huwelijk. Ook de internationale organisatie Workplace Pride benadrukte hun steun aan LHBTIQ-ers in Curacao en Aruba die pleitten voor openstelling van het huwelijk.

    Veel weerstand, maar het begin is er

    Egmar Irausquin, secretaris van stichting Fundacion Orguyo Aruba, verwacht dat de weerstand tegen het besluit ‘groot’ zal zijn op de eilanden. Dit komt volgens hem door nepnieuws rondom het LHBTIQ + thema. Daarmee zou het beeld zijn gecreëerd dat kinderen de dupe worden van de LHBTIQ + gemeenschap. Hij noemt de uitspraak ‘een grote stap, het begin voor gelijkheid’. De langverwachte, historische uitspraak werd dan ook door veel (belangen)organisaties met gejuich ontvangen.

    foto: Victor D. Jarzagaray Valencia

  • Kransleggingen bij Homomonument Den Haag en Amsterdam

    Het was dit jaar de 30e keer dat de Dodenherdenking plaatsvond bij het Internationaal Homomonument Den Haag. De herdenking is een belangrijk moment, elk jaar weer. Het herinnert ons er aan waarom we ons moeten blijven verzetten tegen uitsluiting en dehumanisering van welke groep in de samenleving dan ook.

    Tijdens de herdenking werd stilgestaan bij de levensverhalen van 2 bekende roze verzetsstrijders: Frieda Belinfante en Willem Arondéus. Net als vrouwen uit het verzet is er relatief weinig bekend over roze verzetsstrijders. Zij kwamen onder meer op voor hun Joodse landgenoten. Hoewel de vervolging van homoseksuelen ten tijde van de bezetting in Nederland geen prioriteit leek te hebben, was het naziregime fel gekant tegen homoseksualiteit en moesten velen hun geaardheid verbergen.

    Een combinatiekoor van Homomannenkoor Vox Rosa en Vrouwenkoor de Heksenketel verzorgde de muzikale omlijsting. Na afloop van de 2 minuten stilte legden gemeenteraadsleden en diverse queerorganisaties en het publiek bloemen bij het monument. Drie bestuursleden van de Stichting Dutch Government Pride legden (zoals elk jaar) een krans. Gelukkig hield het net tijdens de kranslegging op met regenen en konden de paraplu’s worden ingeklapt.

    Kranslegging Amsterdam
    Bij het Homomonument in Amsterdam was als ieder jaar een herdenkingsbijeenkomst voor de LHBTQI+-slachtoffers uit verleden, heden en toekomst. Het thema van de herdenking was ‘Vrijheid Vertelt: Opmaat naar 80 jaar Vrijheid’. Vanuit de Westerkerk was er een stille tocht naar het Homomonument. Na de twee minuten stilte en het Wilhelmus was er tijd voor sprekers en muzikale omlijsting, verzorgd door operazangeres Francis van Broekhuizen samen met kwintet Regimentsfanfare ‘Garde Grenadiers en Jagers’. Hierna volgden kransleggingen en een afsluitend defilé.

  • Ga met ons mee naar Roze Zaterdag in Groningen!

    Sinds eind jaren 1970 wordt elk jaar een Roze Zaterdag georganiseerd in een andere stad in Nederland. Dit jaar vindt Roze Zaterdag plaats in Groningen op 22 juni 2024.

    ‘Het is een van de oudste prides van Nederland, waarmee we aandacht vragen voor lhbti+-specifieke onderwerpen. Het wordt een feestelijke dag waarin we diversiteit vieren met de gemeenschap hier in Groningen’ vertelt Mark Gils van de organisatie van Roze Zaterdag.

    De gemeente ondersteunt het evenement met subsidies en advies, en ook andere organisaties doen mee. De stad gaat bruisen met kunst, cultuur en optredens. Er komt een podium en een parade.

    Ook Dutch Government Pride gaat naar Groningen om deel te nemen, zowel aan de informatiemarkt als aan de Pride Walk. We doen dat graag met zoveel mogelijk netwerken en collega’s van ministeries en uitvoeringsorganisaties, en in samenwerking met de collega’s van arbeidsmarktcommunicatie. Met onze deelname presenteren we de Rijksoverheid als diverse en inclusieve overheid én als inclusieve werkgever.

    Wie gaat er met ons mee? Laat je interesse weten via info@dutchgovernmentpride.nl, dan nemen we contact met je op. Met de collega’s, netwerken en organisaties die zich melden gaan we bij elkaar zitten om de organisatie te bespreken.

    Heb je (netwerk-)collega’s in het noorden van het land, laat het hen vooral weten! Stuur dit bericht gerust door!

    Meer weten? Kijk vast op Roze Zaterdag Groningen.